Podatki w Polsce | Przewodnik po polskich podatkach 2026

Podatki w Polsce 2026 – co musisz wiedzieć!

Poniższa tabela przedstawia szybki przegląd systemu podatkowego w Polsce oraz podstawowe stawki podatków obowiązujące przedsiębiorców i inwestorów.

Rodzaj podatku	Stawka / zasady
Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT)	19% – standardowa stawka 9% – dla małych podatników (przychody do 2 mln EUR) 0% – w okresie zatrzymania zysku w ramach tzw. estońskiego CIT (po spełnieniu określonych warunków)
Podatek od towarów i usług (VAT)	23% – podstawowa stawka
Podatek od zysków kapitałowych (Capital Gains Tax – CGT)	W Polsce nie funkcjonuje odrębny podatek od zysków kapitałowych dla spółek – dochody z tego tytułu są opodatkowane w ramach podatku CIT. Stawka: 19%
Podatek u źródła (Withholding Tax – WHT)	19% – standardowa stawka dla dywidend 20% – standardowa stawka dla odsetek, należności licencyjnych oraz wybranych usług niematerialnych Stawki mogą zostać obniżone na podstawie odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę.
Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT)	12% – dla dochodu do 120 000 PLN 32% – dla dochodu powyżej 120 000 PLN Dodatkowo stosowana jest 4% danina solidarnościowa dla podatników, których dochód przekracza 1 mln PLN.
Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC)	0,5% – od kwoty pożyczki 1% – od przeniesienia udziałów lub akcji 2% – od sprzedaży nieruchomości lub rzeczy ruchomych
Podatek od dywidend	19% – standardowa stawka Dywidendy wypłacane spółkom z UE/EOG lub Szwajcarii mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego po spełnieniu określonych warunków. W przypadku niektórych państw możliwe jest zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia na podstawie odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Oficjalne strony administracji podatkowej	https://www.gov.pl/web/finansehttps://www.podatki.gov.pl/

Poznaj podatki związane z inwestycjami

Podatek przy zakładaniu spółki

Utworzenie spółki zależnej w Polsce podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych (PCC) w wysokości 0,5% wartości wkładów przeznaczonych na kapitał zakładowy. Podatek ten powinien zostać zapłacony przez spółkę w terminie 14 dni.

Jeżeli umowa spółki jest zawierana w formie aktu notarialnego, podatek PCC jest pobierany i odprowadzany przez notariusza w momencie podpisania aktu notarialnego.

Jednocześnie kwoty przeznaczone na kapitał zapasowy (agio / share premium) nie podlegają opodatkowaniu PCC.

Należy podkreślić, że polskie przepisy nie określają formalnych wymogów dotyczących proporcji pomiędzy kapitałem zakładowym a agio (share premium). W praktyce jednak zaleca się, aby przyjęta struktura była uzasadniona z perspektywy biznesowej oraz prawnej.

Wkłady pieniężne wniesione przez wspólników do polskiej spółki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych (CIT), zarówno po stronie spółki, jak i wspólnika.

Samo utworzenie spółki w Polsce nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).

Opodatkowanie nabycia spółki

Nabycie udziałów lub akcji w polskiej spółce podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych (PCC) w wysokości 1% wartości rynkowej nabywanych udziałów lub akcji.

Podatek PCC powinien zostać zapłacony przez nabywcę w terminie 14 dni.

Jeżeli umowa sprzedaży jest zawierana w formie aktu notarialnego, podatek PCC jest pobierany i odprowadzany przez notariusza w momencie podpisania aktu notarialnego.

Przeniesienie udziałów lub akcji nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Obowiązki rejestracyjne dla celów podatkowych po transakcji

W przypadku nabycia polskiej spółki nabywca (udziałowiec / akcjonariusz) powinien zostać zarejestrowany jako podatnik w Polsce, aby móc wypełnić obowiązki związane z zapłatą podatku PCC.Rejestracja taka może zostać dokonana po nabyciu spółki, jednak odpowiedni formularz rejestracyjny powinien zostać złożony najpóźniej w dniu złożenia deklaracji PCC, czyli do 14 dni od dnia nabycia spółki.

O czym jeszcze warto pamiętać!

Polska spółka jest automatycznie rejestrowana jako podatnik w związku z jej wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS).

W terminie 21 dni od dnia rejestracji w KRS spółka ma obowiązek przekazać do urzędu skarbowego informacje uzupełniające, takie jak m.in.: numer rachunku bankowego spółki, miejsce prowadzenia ksiąg rachunkowych.Informacje te przekazywane są na formularzu NIP-8.

Rejestracja VAT w Polsce

Polska spółka powinna zostać zarejestrowana jako podatnik VAT.

Wniosek rejestracyjny składany jest na formularzu VAT-R do właściwego urzędu skarbowego (zgodnie z siedzibą spółki) najpóźniej w dniu poprzedzającym rozpoczęcie sprzedaży towarów lub świadczenia usług podlegających opodatkowaniu VAT.

Opodatkowanie dokapitalizowania spółki

Finansowanie polskiej spółki może przyjmować różne formy, w szczególności:

1. wkłady kapitałowe w formie wkładów pieniężnych,
2. pożyczki udzielone przez wspólników,
3. dopłaty wspólników.

Opodatkowanie wkładów kapitałowych

Wkłady kapitałowe wniesione przez wspólnika do polskiej spółki podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych (PCC) w wysokości 0,5% wartości nominalnej kapitału zakładowego spółki.Kwoty przeznaczone na agio (share premium) nie podlegają opodatkowaniu PCC. Podatnikiem PCC w tym zakresie jest polska spółka. Co do zasady podatek jest pobierany i odprowadzany przez notariusza w momencie podpisania aktu notarialnego. Istnieje jednak możliwość podwyższenia kapitału zakładowego bez udziału notariusza – w takim przypadku podatek PCC powinien zostać obliczony i zapłacony bezpośrednio przez spółkę.

Wkłady pieniężne są neutralne podatkowo z punktu widzenia podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) oraz podatku od towarów i usług (VAT) – zarówno dla polskiej spółki, jak i dla jej spółki dominującej (udziałowca).

Opodatkowanie dopłat wspólników

Wniesienie dopłat (pol. „dopłaty”) do spółki nie powinno stanowić zdarzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, pod warunkiem że dopłaty zostały dokonane zgodnie z zasadami określonymi w Kodeksie spółek handlowych (zasady te mogą zostać odpowiednio uregulowane w umowie spółki). Zwrot dopłat wspólnikom również nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w CIT.

Dopłaty podlegają natomiast podatkowi PCC w wysokości 0,5%, który jest płacony przez spółkę otrzymującą dopłaty i obliczany od wartości wniesionych dopłat.

Opodatkowanie finansowania dłużnego (pożyczek)

Finansowanie spółki w formie pożyczek co do zasady podlega podatkowi PCC w wysokości 0,5%. Jednocześnie pożyczki udzielane przez bezpośrednich wspólników spółce są zwolnione z podatku PCC.

Opodatkowanie odsetek od pożyczek

Odsetki wypłacane wspólnikowi z tytułu udzielonej pożyczki mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, z uwzględnieniem określonych ograniczeń wynikających z przepisów podatkowych.

Podatek u źródła od odsetek

Odsetki od pożyczek udzielonych polskiej spółce przez jej wspólników mogą korzystać ze zwolnienia z podatku u źródła (WHT), jeżeli:

• wspólnik jest spółką mającą siedzibę w państwie UE lub w Szwajcarii,
• odbiorca odsetek jest rzeczywistym właścicielem (beneficial owner) płatności,
• posiada co najmniej 25% udziałów w polskiej spółce przez okres co najmniej 2 lat (warunek ten może zostać spełniony również po wypłacie odsetek),
• spełnione są pozostałe wymogi administracyjne.

W przeciwnym przypadku odsetki podlegają podatkowi u źródła w wysokości 20% albo według stawki wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Podsumowanie zasad opodatkowania odsetek podatkiem u źródła

Możliwe są trzy warianty opodatkowania odsetek:

• 20% WHT – standardowa stawka,
• zwolnienie z WHT w UE / Szwajcarii, jeżeli spełnione są odpowiednie warunki
• stawka obniżona wynikająca z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę.

Oprocentowanie pożyczki powinno zostać ustalone zgodnie z zasadą ceny rynkowej (arm’s length principle). W tym zakresie zastosowanie mają również przepisy o cenach transferowych.

FAQ

Podatek od towarów i usług (VAT)

Polski podatek VAT ma zastosowanie do następujących czynności:

• odpłatnej dostawy towarów i świadczenia usług na terytorium Polski,
• eksportu towarów poza terytorium Unii Europejskiej,
• importu towarów z państw spoza Unii Europejskiej,
• wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (import z państw członkowskich UE),
• wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (eksport do państw członkowskich UE).

Podatnicy VAT w Polsce są co do zasady zobowiązani do:

• wystawiania faktur sprzedaży,
• składania miesięcznych deklaracji VAT oraz pliku JPK_VAT (Jednolity Plik Kontrolny),
• dokonywania odpowiednich rozliczeń podatku naliczonego i należnego VAT.

Jakie są stawki VAT w Polsce?

Polskie przepisy dotyczące podatku VAT przewidują następujące stawki:

• 23% VAT – podstawowa stawka podatku.
• 8% VAT – stosowana m.in. do:

• towarów i usług wskazanych w załączniku nr 3 do ustawy o VAT,
• budowy, dostawy, remontu, modernizacji, termomodernizacji oraz przebudowy budynków lub ich części, jeżeli są one objęte społecznym programem mieszkaniowym.

• 5% VAT – stosowana m.in. do:

• towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy o VAT, w tym podstawowych produktów spożywczych (np. pieczywo, produkty zbożowe, produkty mięsne, nabiał oraz soki),
• czasopism lokalnych i regionalnych oraz książek.

• 0% VAT – stosowana do:

• wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
• eksportu towarów poza Unię Europejską.

Odliczenie podatku VAT

Odliczenie podatku naliczonego VAT w Polsce jest możliwe pod warunkiem rejestracji jako podatnik VAT.

Mechanizm podzielonej płatności VAT (Split Payment Mechanism – SPM)

Mechanizm podzielonej płatności (split payment) został wprowadzony do polskiego systemu podatkowego jako szczególny sposób rozliczania podatku VAT. Co do zasady jego stosowanie jest dobrowolne, jednak w niektórych przypadkach jest obowiązkowe.

W ramach tego mechanizmu kwota podatku VAT wynikająca z faktury jest przekazywana na specjalny rachunek VAT, oddzielny od rachunku wykorzystywanego do płatności netto. W praktyce podatnicy nie muszą samodzielnie dzielić płatności – operacja ta jest realizowana automatycznie przez system bankowy.

Obowiązkowy mechanizm podzielonej płatności

Obowiązek stosowania mechanizmu split payment dotyczy podatników VAT, którzy:

• dokonują sprzedaży lub zakupu tzw. towarów lub usług wrażliwych, wskazanych w załączniku nr 15 do ustawy o VAT, oraz jednocześnie
• wartość brutto całej faktury przekracza 15 000 PLN.

Do przykładowych towarów i usług objętych obowiązkowym mechanizmem split payment należą m.in.: płyty, arkusze, folie i taśmy z tworzyw sztucznych, wyroby stalowe, srebro, złoto, aluminium oraz miedź, elektroniczne układy scalone, komputery, dyski twarde, telefony, telewizory, aparaty i kamery cyfrowe, części do silników spalinowych, różnego rodzaju odpady i surowce wtórne, paliwa, usługi budowlane, sprzedaż detaliczna części samochodowych.

Mechanizm podzielonej płatności należy zastosować, jeżeli co najmniej jedna pozycja na fakturze dotyczy towarów lub usług wrażliwych, a łączna wartość brutto faktury przekracza 15 000 PLN.

W takim przypadku obowiązkowy split payment dotyczy wyłącznie tej części płatności, która odnosi się do towarów lub usług wrażliwych. Pozostała część należności może zostać zapłacona przy użyciu split payment lub w standardowy sposób.

Mechanizm podzielonej płatności nie znajduje zastosowania w następujących przypadkach:

• w transakcjach realizowanych w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP), jeżeli sprzedawcą w dniu dostawy był podmiot prywatny,
• w przypadku potrącenia (kompensaty) należności,
• w zakresie, w jakim należności są rozliczane poprzez potrącenie.

FAQ- stawki VAT w Polsce

Podatek dochodowy od osób prawnych (CIT)

Stawki podatku CIT w Polsce

Polskie przepisy podatkowe przewidują następujące stawki podatku dochodowego od osób prawnych:

• 19% – standardowa stawka CIT
• 9% – stawka dla małych podatników
• 0% – w okresie zatrzymania zysku w ramach tzw. estońskiego CIT

CIT w wysokości 19%

Co do zasady dochody podatników posiadających rezydencję podatkową w Polsce podlegają opodatkowaniu podatkiem CIT według standardowej stawki 19%.

CIT w wysokości 9%

Preferencyjna stawka 9% CIT ma zastosowanie do dochodów innych niż dochody z zysków kapitałowych, w przypadku podatników, których przychody w danym roku podatkowym nie przekroczyły równowartości 2 mln EUR. Kwota ta jest przeliczana na złote polskie według średniego kursu EUR ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w pierwszym dniu roboczym roku podatkowego, z zaokrągleniem do 1 000 PLN.

Należy zaznaczyć, że preferencyjna stawka 9% CIT ma zastosowanie wyłącznie do podatników posiadających status małego podatnika.

Jednocześnie warunek posiadania statusu małego podatnika nie dotyczy podmiotów rozpoczynających działalność gospodarczą – w pierwszym roku działalności spółka może stosować stawkę 9% CIT, dopóki jej przychody nie przekroczą progu 2 mln EUR. W kolejnych latach podatkowych zastosowanie stawki 9% CIT jest możliwe, jeżeli przychody osiągnięte w roku poprzednim nie przekroczyły wskazanego limitu.

Dochód z najmu obliczany jest jako różnica pomiędzy przychodem z najmu a kosztami uzyskania przychodu, takimi jak m.in.:

• koszty usług,
• koszty utrzymania budynku,
• koszty administracyjne,
• koszty napraw i remontów,
• odpisy amortyzacyjne,
• podatek od nieruchomości (RET),
• nieodliczalny podatek VAT.

Jeżeli koszty uzyskania przychodu przekraczają osiągnięty przychód, spółka wykazuje stratę podatkową.

0% CIT – estoński CIT

Tzw. estoński CIT dotyczy przede wszystkim momentu opodatkowania, a nie samej stawki podatkowej. 

W ramach tego systemu: spółka nie płaci zaliczek na CIT w trakcie roku; podatek CIT jest płacony dopiero w momencie dystrybucji zysku (np. w formie dywidendy). Oznacza to, że dopóki zyski pozostają w spółce i są reinwestowane, podatek CIT nie jest należny (0%). System ten pozwala przedsiębiorstwom samodzielnie decydować o momencie opodatkowania zysku oraz przeznaczać większą część środków na bieżącą działalność i rozwój spółki

Efektywne stawki estońskiego CIT

W momencie opodatkowania, czyli w chwili dystrybucji zysku, efektywna stawka podatku CIT (obejmująca podatek od dochodu spółki oraz podatek od dywidendy wypłacanej wspólnikom) jest niższa niż w przypadku klasycznego systemu CIT.

• dla małych podatników wynosi 20%, zamiast 26,29%,
• dla pozostałych podatników wynosi 25%, zamiast 34,39%.

Warunki stosowania estońskiego CIT

Z ryczałtu od dochodów spółek (tzw. estoński CIT) mogą korzystać następujące podmioty: spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, prosta spółka akcyjna. Warunkiem jest spełnienie wszystkich poniższych kryteriów:

• Przychody z następujących źródeł nie mogą przekraczać 50% łącznych przychodów spółki: wierzytelności, odsetki, pożyczki, opłaty leasingowe, poręczenia i gwarancje, prawa autorskie i prawa własności przemysłowej, sprzedaż instrumentów finansowych, transakcje z podmiotami powiązanymi.
  • Spółka musi zatrudniać: co najmniej 3 osoby na podstawie umowy o pracę przez minimum 300 dni w roku podatkowym (jeżeli rok podatkowy jest krótszy niż 12 miesięcy – przez co najmniej 82% dni roku podatkowego),
  • osoby zatrudnione na podstawie innych umów niż umowa o pracę, jeżeli łączny koszt ich wynagrodzeń wynosi co najmniej trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, a spółka jest zobowiązana do pobierania od tych wynagrodzeń zaliczek na PIT oraz składek na ubezpieczenia społeczne.
• wspólnikami (akcjonariuszami) spółki mogą być wyłącznie osoby fizyczne.
• Spółka nie może posiadać: udziałów lub akcji w innych spółkach, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub innych instytucjach wspólnego inwestowania, praw i obowiązków w spółkach nieposiadających osobowości prawnej.
• W okresie opodatkowania estońskim CIT spółka nie sporządza sprawozdań finansowych zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości (MSR / IFRS).
• Aby skorzystać z tego systemu opodatkowania, spółka musi złożyć zawiadomienie o wyborze ryczałtu od dochodów spółek do właściwego naczelnika urzędu skarbowego do końca pierwszego miesiąca roku podatkowego, w którym chce stosować tę formę opodatkowania.

Wybór estońskiego CIT obowiązuje przez 4 kolejne lata podatkowe. Jeżeli podatnik nie zrezygnuje z tej formy opodatkowania w tym okresie, system ten automatycznie przedłuża się na kolejne 4 lata podatkowe. Informacja o rezygnacji z opodatkowania ryczałtem może zostać przekazana w zeznaniu rocznym składanym do końca trzeciego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego.

Straty podatkowe

Zwykłe straty podatkowe w Polsce mogą być rozliczane w kolejnych latach podatkowych przez okres do 5 lat poprzez ich odliczenie od osiągniętego dochodu. Strata może jednak zostać utracona w przypadku zmiany formy prawnej spółki lub w wyniku połączenia, podziału lub przejęcia spółki (z pewnymi wyjątkami przewidzianymi w przepisach).

Cała strata powstała w danym roku podatkowym może zostać przeniesiona na kolejne lata. Jednocześnie w każdym roku podatkowym odliczenie straty jest co do zasady ograniczone do 50% wysokości straty poniesionej w danym roku w ciągu poprzednich 5 lat.

Polskie przepisy nie przewidują możliwości rozliczenia straty wstecz (carry back).

Straty mogą być rozliczane wyłącznie z dochodami z tego samego źródła przychodów. Oznacza to, że: straty z zysków kapitałowych mogą być rozliczane jedynie z dochodami z zysków kapitałowych, straty z działalności operacyjnej mogą być rozliczane wyłącznie z dochodami z działalności operacyjnej.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) przewidują możliwość jednorazowego rozliczenia straty do kwoty 5 mln PLN, nawet jeżeli przekracza to limit 50% straty z poprzednich lat.

Wartość początkowa i amortyzacja

Amortyzacja stanowi koszt uzyskania przychodu w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które podlegają amortyzacji zgodnie z przepisami podatkowymi.

Odpisy amortyzacyjne są traktowane jako koszty podatkowe. Co do zasady amortyzacja dokonywana jest metodą liniową, z zastosowaniem maksymalnych rocznych stawek amortyzacyjnych określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT). W takim przypadku podatnik dokonuje równych rocznych odpisów amortyzacyjnych, obliczanych poprzez pomnożenie stawki amortyzacyjnej przez wartość początkową środka trwałego, aż do momentu, gdy łączna wartość odpisów zrówna się z wartością początkową. W przypadku nabycia środka trwałego wartość początkowa odpowiada co do zasady cenie nabycia. W odniesieniu do budynków komercyjnych stosowana jest stawka amortyzacji 2,5% rocznie, co oznacza, że budynek może zostać w pełni zamortyzowany po 40 latach dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

Grunty oraz budynki mieszkalne nie podlegają amortyzacji podatkowej. Jednak wydatki związane z nabyciem gruntu mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w momencie jego sprzedaży.

W przypadku nieruchomości obejmujących grunt wraz z budynkami lub budowlami, stawka amortyzacji powinna być ustalana oddzielnie dla każdego obiektu. Z tego względu zaleca się takie określenie ceny nabycia, aby możliwe było wyodrębnienie wartości początkowej dla gruntu, budynku oraz innych budowli.

Przepisy ustawy o CIT przewidują również możliwość przyspieszonej amortyzacji używanych budynków komercyjnych. Jednocześnie ustawa o CIT nie zawiera jednoznacznej definicji „używanego budynku komercyjnego”. Zgodnie z przepisami okres amortyzacji wynoszący 40 lat może zostać pomniejszony o liczbę pełnych lat, które upłynęły od momentu pierwszego oddania budynku do użytkowania.

Podatek od zysków kapitałowych

W Polsce nie funkcjonuje odrębny podatek od zysków kapitałowych. Dochody z tego tytułu podlegają opodatkowaniu w ramach podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) według stawki 19%. Jednocześnie dochody z zysków kapitałowych oraz dochody z działalności operacyjnej są w polskim systemie CIT rozliczane odrębnie.

Do przychodów z zysków kapitałowych zalicza się w szczególności:

• przychody z udziału w zyskach osób prawnych (np. dywidendy, umorzenie udziałów lub akcji, przychody likwidacyjne),
• przychody otrzymane w związku z wniesieniem wkładów niepieniężnych (aportów),
• przychody ze sprzedaży udziałów lub akcji, w tym z ich dobrowolnego umorzenia,
• przychody ze sprzedaży ogółu praw i obowiązków w spółkach osobowych,
• przychody z określonych praw majątkowych, takich jak prawa autorskie, licencje czy know-how.

Koszty poniesione przez spółkę powinny zostać odpowiednio przypisane do właściwego źródła przychodów i pomniejszają dochód osiągnięty w danym roku podatkowym przez spółkę.

Minimalny CIT od nieruchomości komercyjnych

Od 1 stycznia 2018 r. ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) wprowadziła minimalny podatek dochodowy od nieruchomości komercyjnych.

Zgodnie z regulacjami obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r., opodatkowaniu podlegają nieruchomości, które spełniają łącznie następujące warunki:

• są własnością podatnika (lub współwłasnością),
• są wykorzystywane na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub podobnej umowy,
• są położone na terytorium Polski.

Podatek ten jest płacony w cyklu miesięcznym.

Stawka minimalnego podatku wynosi 0,035% miesięcznie. Podstawę opodatkowania stanowi suma wartości początkowej (dla celów podatkowych) wszystkich budynków należących do podatnika, pomniejszona o kwotę 10 mln PLN.

Minimalny podatek dochodowy może zostać: zaliczony na poczet zaliczek na CIT, oraz odliczony od rocznego zobowiązania podatkowego CIT za rok, którego dotyczył. Jeżeli jednak spółka wykazuje stratę podatkową, minimalny podatek dochodowy musi zostać zapłacony.

FAQ- podatek dochodowy od osób prawnych w Polsce

Podatek od nieruchomości (RET)

Podatek od nieruchomości obejmuje grunty oraz budynki (opodatkowane odrębnie) będące w posiadaniu polskich spółek.

Podstawą opodatkowania:

• w przypadku gruntów jest ich powierzchnia,
• w przypadku budynków – powierzchnia użytkowa.

Stawki podatku od nieruchomości są ustalane przez rady gmin. Maksymalne dopuszczalne stawki określa ustawa o podatkach i opłatach lokalnych.

W odniesieniu do nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, maksymalne stawki wynoszą:

• grunty – 0,38 PLN/m²,
• budynki – 34,00 PLN/m²,
• budowle – co do zasady 2% ich wartości początkowej dla celów podatkowych (niepomniejszonej o odpisy amortyzacyjne), wykazanej w ewidencji środków trwałych na dzień 1 stycznia danego roku.

Należy mieć na uwadze, że stawki podatku od nieruchomości są co do zasady aktualizowane co roku.

Podatek u źródła (WHT)

Polski system podatku u źródła (Withholding Tax – WHT) przewiduje, że nierezydenci uzyskujący dochody ze źródeł położonych w Polsce – w szczególności w formie dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych wypłacanych przez polskich rezydentów podatkowych – otrzymują te płatności pomniejszone o podatek u źródła pobierany przez polskiego płatnika.

Co do zasady zastosowanie znajduje standardowa stawka WHT w wysokości 19%, chyba że:

• • zastosowanie znajduje zwolnienie wynikające z przepisów UE/EOG, lub

• możliwe jest zastosowanie obniżonej stawki podatku na podstawie odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (DTT).

Należy jednak podkreślić, że wskazane powyżej zwolnienia dotyczą wyłącznie płatności dokonywanych na rzecz spółek.

Standardowe stawki WHT w Polsce

Rodzaj płatności	Stawka
Dywidendy	19% (chyba że zastosowanie ma zwolnienie lub obniżona stawka)
Odsetki	20% (chyba że zastosowanie ma zwolnienie lub obniżona stawka)
Należności licencyjne	20% (chyba że zastosowanie ma zwolnienie lub obniżona stawka)
Usługi niematerialne	20% (chyba że zastosowanie ma zwolnienie lub obniżona stawka)

Obniżone stawki i zwolnienia WHT

Stawka podatku u źródła może zostać obniżona lub wyłączona na podstawie:

• umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (DTT) zawartej przez Polskę,
• przepisów ustawy o CIT, implementujących m.in. dyrektywy UE.

Warunkiem zastosowania preferencji jest co do zasady posiadanie przez płatnika:

• ważnego certyfikatu rezydencji podatkowej odbiorcy płatności,
• oraz spełnienie dodatkowych przesłanek ustawowych.

Zwolnienia WHT (CIT + dyrektywy UE)

Na podstawie ustawy o CIT oraz odpowiednich umów międzynarodowych możliwe jest zastosowanie zwolnienia z WHT- w szczególności w odniesieniu do dywidend i odsetek.

Zwolnienie może mieć zastosowanie pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów, takich jak:

• odpowiedni poziom udziałów,
• wymagany okres posiadania udziałów,
• status rzeczywistego właściciela (beneficial owner),
• prowadzenie rzeczywistej działalności gospodarczej przez odbiorcę płatności.

W takim przypadku polski płatnik nie jest zobowiązany do poboru podatku u źródła w Polsce.

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – Polska

Polska posiada rozbudowaną sieć umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (DTT), które umożliwiają zastosowanie obniżonych stawek WHT dla wybranych kategorii dochodów (np. dywidend, odsetek, należności licencyjnych).

Umowy te zostały zawarte m.in. z następującymi państwami:

Albania, Armenia, Australia, Austria, Azerbejdżan, Bangladesz, Białoruś, Belgia, Bośnia i Hercegowina, Brazylia, Bułgaria, Kanada, Chile, Chiny, Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Egipt, Estonia, Etiopia, Finlandia, Francja, Gruzja, Niemcy, Wielka Brytania, Grecja, Guernsey, Węgry, Islandia, Indie, Indonezja, Iran, Irlandia, Wyspa Man, Izrael, Włochy, Japonia, Jersey, Jordania, Kazachstan, Kuwejt, Kirgistan, Łotwa, Liban, Litwa, Luksemburg, Malezja, Malta, Mołdawia, Mongolia, Czarnogóra, Maroko, Meksyk, Niderlandy, Nowa Zelandia, Nigeria, Macedonia Północna, Norwegia, Pakistan, Filipiny, Portugalia, Katar, Rumunia, Rosja, Arabia Saudyjska, Serbia, Singapur, Słowacja, Słowenia, Republika Południowej Afryki, Korea Południowa, Hiszpania, Sri Lanka, Szwecja, Szwajcaria, Syria, Tajwan, Tadżykistan, Tajlandia, Tunezja, Turcja, Ukraina, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Stany Zjednoczone, Urugwaj, Uzbekistan, Wietnam, Zambia, Zimbabwe.

Zwolnienie z WHT w UE/EOG

Zwolnienie z podatku u źródła (WHT) w odniesieniu do płatności dokonywanych przez polskie spółki (np. spółki zależne) na rzecz podmiotów z UE/EOG (oraz Szwajcarii) może mieć zastosowanie, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

• spółka wypłacająca jest polskim rezydentem podatkowym CIT (posiada siedzibę lub zarząd w Polsce),
• odbiorca płatności podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów w państwie UE/EOG lub w Szwajcarii (bez względu na miejsce ich osiągania),
• odbiorca nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania od całości swoich dochodów (co powinno być potwierdzone odpowiednim oświadczeniem),
• odbiorca posiada bezpośrednio co najmniej 25% udziałów (akcji) w spółce wypłacającej przez okres co najmniej 2 lat (warunek może zostać spełniony również po dokonaniu płatności),
• spółka wypłacająca posiada ważny certyfikat rezydencji podatkowej odbiorcy,
• istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych (np. na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej umowy międzynarodowej),
• spółka wypłacająca posiada oświadczenie odbiorcy, że:
  • nie korzysta on ze zwolnienia z opodatkowania od całości swoich dochodów, oraz
  • jest rzeczywistym właścicielem (beneficial owner) należności,
• odbiorca jest rzeczywistym właścicielem płatności oraz prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju swojej siedziby.

Podatek od dywidend

Przed wypłatą dywidendy należy ustalić czy spółka posiada zysk bilansowy umożliwiający wypłatę dywidendy, oraz jaka jest wysokość możliwej dystrybucji. W przypadku braku zysku możliwe jest rozważenie alternatywnych form dystrybucji środków, np. poprzez umorzenie udziałów/akcji.

Standardowa stawka podatku od dywidend

Jeżeli nie znajduje zastosowania zwolnienie UE/EOG, oraz brak jest możliwości zastosowania obniżonej stawki na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, wówczas stosuje się standardową stawkę WHT w wysokości 19%.

Podatek u źródła od odsetek

W przypadku odsetek, jeżeli nie ma zastosowania zwolnienie UE/EOG, oraz nie można zastosować preferencji wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stosuje się standardową stawkę WHT w wysokości 20%.

WHT – mechanizm „pay and refund”

Od 1 stycznia 2022 r. wprowadzono istotne zmiany w zakresie podatku u źródła (WHT) w Polsce.

Zmiany te dotyczą w szczególności płatności takich jak:

• odsetki,
• dywidendy,
• należności licencyjne,
• inne należności (np. wynagrodzenia za usługi doradcze, zarządcze lub gwarancyjne) wypłacane na rzecz nierezydentów.

Celem nowych regulacji było zaostrzenie weryfikacji warunków stosowania preferencji podatkowych, w szczególności:

• obniżonych stawek wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (DTT),
• zwolnień wynikających z dyrektyw UE (Parent-Subsidiary oraz Interest & Royalties).

Kluczowe zasady mechanizmu

Podział według progu 2 mln PLN

Mechanizm WHT w Polsce opiera się na rozróżnieniu:

• płatności do 2 mln PLN rocznie,
• płatności powyżej 2 mln PLN rocznie (na rzecz jednego podatnika).

Płatności do 2 mln PLN rocznie

W przypadku gdy łączna kwota kwalifikowanych płatności na rzecz danego odbiorcy nie przekracza 2 mln PLN rocznie, co do zasady stosuje się standardowe zasady WHT, jednak z dodatkowymi obowiązkami:

• rozszerzone wymogi w zakresie statusu rzeczywistego właściciela (beneficial owner),
• obowiązek dochowania przez płatnika należytej staranności (due diligence) przy stosowaniu preferencji podatkowych,
• obowiązek posiadania aktualnego certyfikatu rezydencji podatkowej odbiorcy.

W praktyce oznacza to konieczność wdrożenia procedur weryfikacyjnych po stronie płatnika.

Płatności powyżej 2 mln PLN rocznie – zasada ogólna

W przypadku przekroczenia progu 2 mln PLN rocznie, zastosowanie ma mechanizm „pay and refund”.

Oznacza to, że:

• płatnik jest zobowiązany do poboru WHT według stawek ustawowych (najczęściej 19% lub 20%),
• podatek pobiera się od nadwyżki ponad 2 mln PLN,
• preferencyjne opodatkowanie (np. stawka z DTT lub zwolnienie) nie jest stosowane automatycznie.

Jeżeli nie jest możliwe ustalenie wartości płatności, przepisy wprowadzają domniemanie przekroczenia progu 2 mln PLN.

W takiej sytuacji:

• podatnik lub (w określonych przypadkach) płatnik może wystąpić o zwrot podatku (refund).

Jak uniknąć poboru podatku według stawek ustawowych?

Istnieją dwie podstawowe możliwości zastosowania preferencji bez konieczności stosowania mechanizmu „pay and refund”:

1. Złożenie oświadczenia przez płatnika (potwierdzającego spełnienie warunków do zastosowania preferencji WHT),
2. Uzyskanie tzw. opinii o stosowaniu zwolnienia z WHT
   wydawanej przez organy podatkowe.

Brak dokumentacji w momencie płatności

Jeżeli w dniu dokonania płatności:

• płatnik nie posiada wymaganej dokumentacji,

wówczas:

• podatek WHT musi zostać pobrany według stawki ustawowej,
• a następnie możliwe jest wystąpienie o zwrot podatku po uzupełnieniu dokumentów.

Rzeczywisty właściciel (beneficial owner) w podatku u źródła w Polsce

Aby możliwe było zastosowanie zwolnienia z WHT lub obniżonej stawki podatku u źródła (np. dla odsetek lub dywidend), odbiorca płatności musi posiadać status rzeczywistego właściciela (beneficial owner).

Warunek ten jest ściśle powiązany z tzw. substance (rzeczywistą działalnością gospodarczą) i ma kluczowe znaczenie przy ocenie możliwości zastosowania preferencji podatkowych.

Zgodnie z ustawą o CIT, za rzeczywistego właściciela uznaje się podmiot, który łącznie spełnia następujące warunki:

• otrzymuje należność dla własnej korzyści, samodzielnie decyduje o jej przeznaczeniu oraz ponosi ryzyko ekonomiczne związane z jej utratą (w całości lub części),
• nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem ani innym podmiotem zobowiązanym prawnie lub faktycznie do przekazania należności dalej,
• prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju swojej siedziby – jeżeli należności są związane z prowadzoną działalnością.

Przy ocenie rzeczywistej działalności uwzględnia się charakter i skalę działalności w kontekście otrzymywanych należności.

Weryfikacja rzeczywistego właściciela (look-through approach)

Ocena, czy dany podmiot jest rzeczywistym właścicielem, wymaga analizy rzeczywistego przebiegu transakcji, a nie tylko jej formy prawnej.

W szczególności należy ustalić:

• kto faktycznie jest uprawniony do otrzymania należności,
• czy odbiorca nie jest zobowiązany do ich dalszego przekazania innemu podmiotowi.

Jeżeli okaże się, że odbiorca jest jedynie pośrednikiem, a rzeczywistym właścicielem jest inny podmiot:

• zastosowanie może mieć umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania właściwa dla tego rzeczywistego właściciela
  (tzw. look-through approach).

Przykładem ryzykownej struktury są tzw. back-to-back loans, gdzie podmiot finansujący przekazuje środki dalej do podmiotu powiązanego.

Jednocześnie przepisy nie dają pełnej jasności, jak stosować niektóre warunki (np. okres posiadania udziałów) w przypadku pośredniego beneficial ownera.

Rzeczywista działalność gospodarcza (substance)

Przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, analizuje się w szczególności:

• czy podmiot posiada realne zaplecze operacyjne (biuro, personel, wyposażenie),
• czy struktura nie ma charakteru sztucznego (brak uzasadnienia ekonomicznego),
• czy istnieje proporcjonalność między skalą działalności a zasobami,
• czy zawarte transakcje odzwierciedlają rzeczywistość gospodarczą,
• czy podmiot samodzielnie wykonuje kluczowe funkcje biznesowe przy wykorzystaniu własnych zasobów.

Rzeczywista działalność gospodarcza (substance)

Zgodnie z ustawą o CIT, przy ocenie czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą (substance), bierze się pod uwagę w szczególności następujące okoliczności:

• czy podmiot faktycznie prowadzi działalność gospodarczą poprzez istniejące przedsiębiorstwo, w tym czy posiada:
  • lokal (biuro),
  • wykwalifikowany personel,
  • odpowiednie wyposażenie wykorzystywane w działalności,
• czy struktura podmiotu nie ma charakteru sztucznego i nie funkcjonuje w oderwaniu od przyczyn ekonomicznych,
• czy istnieje adekwatność pomiędzy zakresem prowadzonej działalności a posiadanymi zasobami (lokal, personel, infrastruktura),
• czy zawarte transakcje:
  • odzwierciedlają rzeczywistość gospodarczą,
  • mają uzasadnienie ekonomiczne,
  • nie są sprzeczne z ogólnym interesem gospodarczym podmiotu,
• czy podmiot samodzielnie wykonuje kluczowe funkcje gospodarcze, wykorzystując własne zasoby, w tym kadrę zarządzającą obecną na miejscu.

FAQ- podatek u źródła

Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC)

Zakres opodatkowania PCC

Opodatkowaniu PCC podlegają m.in.:

• zawarcie umowy pożyczki,
• zawarcie umowy sprzedaży lub zamiany rzeczy oraz praw majątkowych,
• zawarcie umowy spółki,
• ustanowienie hipoteki.

Sprzedaż rzeczy ruchomych o wartości nieprzekraczającej 1 000 PLN jest zwolniona z PCC.

Zakres terytorialny

PCC ma zastosowanie, jeżeli:

• przedmiot czynności znajduje się na terytorium Polski lub prawa majątkowe są wykonywane w Polsce,

a także w przypadku, gdy:

• przedmiot znajduje się za granicą lub prawa są wykonywane za granicą,
• nabywca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w Polsce, oraz
• czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Polski.

W praktyce opodatkowanie PCC w transakcjach międzynarodowych może budzić wątpliwości, dlatego zaleca się konsultację z doradcą podatkowym lub uzyskanie interpretacji indywidualnej.

Stawki PCC

• 2% wartości rynkowej – przy umowie sprzedaży:
  • nieruchomości,
  • rzeczy ruchomych,
  • prawa użytkowania wieczystego,
• 0,5% – od kwoty pożyczki,
• 1% wartości rynkowej – przy przeniesieniu innych praw majątkowych.

Obowiązek zapłaty i raportowania

Obowiązek zapłaty i rozliczenia PCC spoczywa na:

• kupującym – w przypadku umowy sprzedaży,
• obdarowanym – w przypadku darowizny,
• pożyczkobiorcy – w przypadku umowy pożyczki,
• ustanawiającym hipotekę – w przypadku jej ustanowienia,
• obu stronach – w przypadku umowy zamiany.

Podatnik jest zobowiązany do złożenia deklaracji PCC-3, oraz obliczenia i zapłaty podatku
w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego. W praktyce obowiązki te są często realizowane przez biuro rachunkowe. W przypadku czynności dokonanych w formie aktu notarialnego, obowiązek poboru i rozliczenia podatku spoczywa na notariuszu.

Exit tax (podatek od niezrealizowanych zysków)

W polskiej ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) tzw. exit tax funkcjonuje jako podatek od niezrealizowanych zysków. Stawka tego podatku wynosi 19% podstawy opodatkowania.

Podatek od niezrealizowanych zysków obejmuje w szczególności:

• przeniesienie składnika majątku poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku którego Polska traci – w całości lub w części – prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia tego składnika, przy czym składnik ten pozostaje własnością tego samego podmiotu,
• zmianę rezydencji podatkowej podatnika podlegającego w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, skutkującą utratą przez Polskę – w całości lub w części – prawa do opodatkowania dochodów ze zbycia składników majątku należących do tego podatnika.

Przeniesienie składnika majątku poza terytorium Polski obejmuje w szczególności sytuacje, w których:

• podatnik mający siedzibę w Polsce przenosi składnik majątku do swojego zagranicznego zakładu, jeżeli składnik ten był dotychczas związany z działalnością prowadzoną w Polsce,
• podatnik mający siedzibę poza Polską przenosi składnik majątku do państwa swojej rezydencji lub do innego państwa, w którym prowadzi działalność poprzez zagraniczny zakład, jeżeli składnik ten był wcześniej związany z działalnością prowadzoną w Polsce poprzez taki zakład,
• podatnik mający siedzibę poza Polską przenosi, w całości lub w części, działalność prowadzoną dotychczas przez zagraniczny zakład położony w Polsce.

Podstawę opodatkowania stanowi dochód z niezrealizowanych zysków, tj. nadwyżka wartości rynkowej składnika majątku, ustalonej na dzień jego przeniesienia lub na dzień poprzedzający zmianę rezydencji podatkowej, nad jego wartością podatkową.

• Za dzień przeniesienia składnika majątku poza terytorium Polski uznaje się dzień poprzedzający dzień, w którym składnik ten przestaje być przypisany do działalności prowadzonej w Polsce, w tym poprzez zagraniczny zakład.

Obowiązek raportowania schematów podatkowych (MDR)

Przepisy dotyczące Mandatory Disclosure Rules (MDR) weszły w życie w Polsce 1 stycznia 2019 r. i stanowią implementację dyrektywy UE 2018/822 (DAC6).

Pomimo że polskie regulacje MDR implementują DAC6, oba systemy istotnie się różnią. W szczególności:

• polskie przepisy MDR rozszerzają obowiązek raportowania również na inne uzgodnienia niż transgraniczne schematy podatkowe w rozumieniu DAC6 (np. uzgodnienia krajowe),
• wprowadzono wcześniejszą datę wejścia w życie przepisów – 1 stycznia 2019 r. (zamiast 1 lipca 2020 r. przewidzianego w DAC6).

Uzgodnienia (schematy podatkowe) podlegające obowiązkowi raportowania można podzielić na:

• uzgodnienia transgraniczne w rozumieniu DAC6,
• inne uzgodnienia, w tym: uzgodnienia krajowe, oraz inne uzgodnienia transgraniczne niewpisujące się bezpośrednio w definicję DAC6.

Uzgodnienia transgraniczne

Obowiązek raportowania powstaje po spełnieniu tzw. kryterium transgranicznego, tj. gdy uzgodnienie (rozumiane jako działanie lub zespół powiązanych działań, w których co najmniej jedna strona jest podatnikiem lub które skutkują lub mogą skutkować powstaniem albo brakiem obowiązku podatkowego) dotyczy co najmniej dwóch jurysdykcji oraz spełnione są dodatkowe warunki.

Kryterium transgraniczne nie jest spełnione, jeżeli uzgodnienie dotyczy wyłącznie-podatku od towarów i usług (VAT), podatku akcyzowego, ceł.

Aby uzgodnienie podlegało raportowaniu, musi spełniać co najmniej jeden z poniższych warunków:

• zawierać co najmniej jedną ogólną cechę rozpoznawczą (generic hallmark) określoną w art. 86a § 1 pkt 6 lit. a–h Ordynacji podatkowej (np. uzgodnienia oparte na standaryzowanej dokumentacji) oraz spełniać tzw. test głównej korzyści (main benefit test), lub

• zawierać co najmniej jedną szczególną cechę rozpoznawczą (specific hallmark).

Test głównej korzyści uznaje się za spełniony, jeżeli – biorąc pod uwagę wszystkie istotne okoliczności – można uznać, że rozsądnie działający podmiot, kierujący się innymi niż podatkowe celami gospodarczymi, mógłby wybrać alternatywny sposób działania, który nie prowadziłby do uzyskania danej korzyści podatkowej, a jednocześnie ta korzyść podatkowa stanowi główną lub jedną z głównych korzyści, których osiągnięcia można racjonalnie oczekiwać w związku z danym uzgodnieniem.

Inne uzgodnienia (w tym krajowe)

Uzgodnienia inne niż transgraniczne (w tym uzgodnienia krajowe) również mogą podlegać obowiązkowi raportowania i nie muszą spełniać kryterium transgranicznego.

W takim przypadku uzgodnienie musi zawierać:

• co najmniej jedną ogólną cechę rozpoznawczą wraz ze spełnieniem testu głównej korzyści, lub

• co najmniej jedną szczególną cechę rozpoznawczą, lub

• co najmniej jedną z tzw. innych szczególnych cech rozpoznawczych, o których mowa w art. 86a § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Uzgodnienia inne niż transgraniczne podlegają raportowaniu wyłącznie w przypadku spełnienia tzw. testu kwalifikowanego korzystającego, tj. gdy:

• przychody, koszty uzyskania przychodów lub wartość aktywów korzystającego (zgodnie z ustawą o rachunkowości) przekraczają 10 mln EUR w bieżącym lub poprzednim roku obrotowym, lub

• uzgodnienie dotyczy aktywów lub praw o wartości rynkowej przekraczającej 2,5 mln EUR, lub

• korzystający jest podmiotem powiązanym (w rozumieniu ustaw o CIT/PIT) z podmiotem spełniającym powyższe kryteria.

Podmioty zobowiązane do raportowania

Obowiązkowi raportowania podlegają:

• promotor – podmiot, który opracowuje, oferuje, udostępnia, wdraża lub zarządza wdrażaniem uzgodnienia;
• wspomagający – podmiot, który (z zachowaniem należytej staranności wymaganej w danych okolicznościach) podejmuje się udzielania – bezpośrednio lub za pośrednictwem innych podmiotów – pomocy, wsparcia lub doradztwa w zakresie opracowania, oferowania, organizowania, udostępniania do wdrożenia lub nadzorowania wdrażania uzgodnienia;
• korzystający (podatnik) – podmiot, któremu uzgodnienie jest udostępniane, dla którego jest ono wdrażane albo który jest przygotowany do jego wdrożenia lub podjął pierwszy krok w tym zakresie.

Co do zasady, pierwotny obowiązek raportowania spoczywa na promotorze. Korzystający (podatnik) będzie zobowiązany do raportowania uzgodnienia w szczególności w przypadku gdy promotor powołuje się na zwolnienie z obowiązku ujawnienia ze względu na tajemnicę zawodową, lub promotor nie występuje (np. uzgodnienie zostało opracowane wewnętrznie – tzw. in-house).

Terminy raportowania

Obowiązek raportowania należy zrealizować w terminie 30 dni, liczonym od dnia następującego po dniu, w którym:

• uzgodnienie podlegające raportowaniu zostało udostępnione, lub

• uzgodnienie zostało przygotowane do wdrożenia, lub

• dokonano pierwszej czynności związanej z jego wdrożeniem,

– w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi najwcześniej. Powyższe zasady mają zastosowanie zarówno do promotora, jak i korzystającego.

Podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT)

Polski podatek dochodowy od osób fizycznych przewiduje następujące stawki:

Skala podatkowa PIT (2023)

Roczny dochód	Podatek dochodowy
0 PLN – 120 000 PLN	12% pomniejszone o kwotę zmniejszającą podatek (3 600 PLN rocznie, tj. 300 PLN miesięcznie)
powyżej 120 000 PLN	10 800 PLN + 32% od nadwyżki ponad 120 000 PLN

Kwota wolna od podatku w 2023 r. wynosi 30 000 PLN rocznie.

Co do zasady powyższa skala podatkowa znajduje zastosowanie m.in. do dochodów ze stosunku pracy.

Opodatkowanie członków zarządu

Spółki dokonujące wypłat na rzecz polskich rezydentów z tytułu pełnienia funkcji zarządczych są zobowiązane, jako płatnicy, do poboru zaliczek na podatek PIT.

Podatek dochodowy jest naliczany według skali:

• 12% – do 120 000 PLN dochodu,
• 32% – powyżej 120 000 PLN dochodu,
• dodatkowo może mieć zastosowanie 4% danina solidarnościowa dla dochodów przekraczających 1 mln PLN.

W przypadku wypłat dokonywanych na rzecz nierezydentów, spółki – na podstawie przepisów ustawy o PIT – są zobowiązane do poboru 20% podatku u źródła (PIT) od przychodów osiąganych na terytorium Polski, w szczególności z tytułu pełnienia funkcji w organach zarządzających (np. członkostwo w zarządzie). Zasada opodatkowania takich wynagrodzeń w państwie źródła znajduje również potwierdzenie w postanowieniach umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (DTT).

W Polsce nie występują regionalne ani lokalne podatki dochodowe od osób fizycznych.

Stworzyliśmy kompleksowy przewodnik podatkowy dla inwestorów zagranicznych i firm działających w Polsce, obejmujący m.in. CIT, VAT, podatek u źródła oraz kluczowe obowiązki compliance.

Pobierz bezpłatny raport i przygotuj swoją działalność na 2026 rok.
Skontaktuj się z naszymi ekspertami!