Nieruchomości: Przedłużenie płatności rat podatku od nieruchomości w ramach ustawy COVID-19

W dniu 10 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt: I SA/Rz 469/20 wydał wyrok uchylający uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej (RIO) z czerwca 2020 r., która stwierdziła nieważność uchwały rady miasta z maja 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów rat podatku od nieruchomości.

Rada Miasta Rzeszowa w maja 2020 r. przyjęła uchwałę o przedłużeniu terminów płatności rat podatku od nieruchomości grupom przedsiębiorców będących podatnikami podatku od nieruchomości, których sytuacja ekonomiczna pogorszyła się w związku z epidemią COVID-19. Raty podatku płatne w maju i czerwcu 2020 r. przedłużono do 30 września 2020 r.

RIO stwierdziło, że Rada Miasta Rzeszowa podejmując powyższą uchwałę nie miała uprawnienia do przesunięcia terminu płatności podatku od nieruchomości, gdyż termin ten bez dokonania w nim przewidzianej czynności zapłaty upłynął. Zdaniem RIO, nie jest możliwe przedłużenie terminu płatności raty podatku po upływie tego terminu.

W wyniku wniesienia skargi na w/w uchwałę RIO, WSA w Rzeszowie orzekł, że z mocy art. 15q ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa COVID-19), „rada gminy może przedłużyć, w drodze uchwały, wskazanym grupom przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19 terminy płatności rat podatku od nieruchomości, płatnych w kwietniu, maju i czerwcu 2020 r., nie dłużej niż do dnia 30 września 2020 r.”

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, który wielokrotnie podkreślał, że zasada nieretroaktywności prawa nie ma charakteru absolutnego i w szczególnie uzasadnionych przypadkach może być naruszona (wyrok TK z 10 października 2001, K 28/01-OTK 2001/7/2012).